Reżyseria: Sławomir Krawczyński

Choreografia: Anna Godowska

Producent: Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA

Występują:  Natalia Dinges, Daniela Komędera, Paweł Łyskawa, Piotr Skalski, Magdalena Skowron, Bartosz Ostrowski 

Reżyseria świateł: Ewa Garniec

Kostiumy: Joanna Jaśko-Sroka

Kuratorzy projektu: Eryk Makohon, Paweł Łyskawa 

Spektakl Kantor. Burza jest poszukiwaniem czasoprzestrzeni, usytuowanej pomiędzy życiem a śmiercią, przeszłością a teraźniejszością. Czasoprzestrzeni, którą najlepiej oddaje zjawisko śnienia. W tym sensie teatr dwójki reżyserów staje się pracą z nieświadomością i snem. Jednak inspiracją do powstania spektaklu była nie tylko twórczość, którą Tadeusz Kantor po sobie pozostawił, ale również bezpośrednie doświadczenia twórców Kantor. Burzy z jego teatrem:

W 1990 roku – o ile dobrze pamiętam – w warszawskim klubie „Stodoła” obejrzałem spektakl “Nigdy tu już nie powrócę” Tadeusza Kantora. Nawet dzisiaj, po tylu latach, nie potrafię w pełni oddać w słowach tego doświadczenia. Było ono zarazem duchowym, jak i fizycznym doznaniem, mającym w sobie coś z ekstazy, w której śmiech, tragizm, pulsowanie i rytmiczność życia oraz jego groza łączą się w nierozerwalną całość. Nidy później nie znalazłem w teatrze podobnych przeżyć.

Teatr Kantora był jedną z najważniejszych inspiracji, które poprowadziły mnie ku poszukiwaniom metody w obrębie pracy ze snami i nieświadomością. “Kantor Burza” stanowi domknięcie pewnego długiego etapu mojej twórczości. Jest czymś, w rodzaju powrotu do źródeł, a zarazem podziękowaniem i hołdem, jaki chciałbym złożyć wielkiemu artyście, któremu tak wiele zawdzięczam. (Sławek Krawczyński)

 
 
 
MAGDA SKOWRON
  1. pl

 

Kantor. Burza.

Anna Godowska, Sławek Krawczyński